| تبليغات | X |
|
اخترفيزيك
|
||
|
يك وبلاگ تخصصي در مورد نجوم و مخصوصا اخترفيزيك |
Temperature measured using the absolute temperature scale ; the units ( obsolete ) are 0A . This scale is effectively the same as the modern thermodynamic temperature scale , wherein temperature is defined via the properties of the Carnot cycle . The zero point of the scale is ABSOLUTE ZERO , and the freezing and boiling points of water are 273.15 0A and 373.15 0A , respectively . 1 0A is equivalent to 1 K and kelvins are now the accepted SI unit
دمای مطلق ، واحد آن آنگستروم یا 0A باشد تاثیر این مقیاس به اندازه ی مقیاس نوین دمایی ترمودینامیک است ، که در آن دما بر حسب خصوصیات چرخه ی کارنو تعریف می شود . نقطه ی صفر این مقیاس به صفر مطلق تعبیر می شود و نقطه ی ذوب و جوش آب به ترتیب 273.15 0A و 373.15 0A به نسبت بدست می آیند در واقع یک آنگستروم هم ارز است با یک کلوین که هم اکنون به عنوان یک واحد SI شناخته شده است ...
برای تبدیل واحد ها به این پست مراجعه کنید :
http://www.akhtarphysic.blogfa.com/post-25.aspx
برای اطلاعات بیشتر در مورد دمای مطلق می توانید لینک زیر را ببینید :
http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_zero
Visual magnitude that a star would have at a standard distance of 10 PARSECS. If m = apparent magnitude and DL = distance in parsecs
For a minor planet this term is used to describe the brightness it would have at a distance of 1AU from the Sun ,1 AU from the Earth and at zero PHASE ANGLE : the Sun – Asteroid – Earth angle , which is a physical impossibility
قدر مطلق : قدر ظاهری ستاره هنگامی که در فاصله ی استاندارد 10 پارسک از زمین قرار داشته باشد . اگر m قدر ظاهری و DL فاصله بر حسب پارسک باشد داریم :
برای سیارک ها این عبارت برای توصیف درخشندگی آن اگر در فاصله ی 1 واحد نجومی از خورشید و زمین و در زاویه ی صفر فازی قرار بگیرد استفاده می شود .
برای اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید :
http://en.wikipedia.org/wiki/Absolute_magnitude
و این هم جدولی از اجرام آسمانی که بر حسب قدر مطلق آنها لیست شده اند :
ablation : 8
Process by which the surface layers of an object entering the atmosphere ( for example a spacecraft or a METEOROID ) are removed through the rapid intense heating caused by frictional contact with the air . The heat shields of space vehicles have outer layers that ablate , preventing overheating of the spacecraft’s interior
پروسه ای است که در طی آن سطح جانبی شی در اثر مجاورت با اتمسفر در طی اصطکاکی که منجر به گرم شدن سریع و شدید آن می شود جدا می شود . سپر حرارتی وسیله های فضایی مانع از بروز گرما به داخل سفینه می شوند .
برای اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه نمائید :
http://en.wikipedia.org/wiki/Ablation
Italian solar physicist , director of ARCETRI ASTROPHYSICAL OBSERVATORY ( 1921 – 52 ) . As a young postgraduate he worked at Mount Wilson Observatory , where pioneering solar astronomer George Ellery HALE became his mentor . Abetti designed and constructed the Arcetri solar tower , at the time the best solar telescope in Europe , and used it to investigate the structure of the chromosphere and the motion of sunspot penumbras or the Evershed – Abetti effect
فیزیکدان ایتالیایی ، گرداننده ی رصدخانه ی اخترفیزیکی ARCETRI در سال های 1921 تا 1952 کسی نبود جز Abetti . او به عنوان یک فوق لیسانس جوان در رصدخانه ی Mount Wilson کار می کرد . Abetti طرح برج خورشیدی یا منظومه ای ARCETRI را ریخت و آن را ساخت که در زمان خود بهترین تلسکوپ خورشیدی در اروپا بود ، او از این وسیله در جهت کنکاش در ساختار فامسپهر خورشید و حرکت لکه های خورشیدی یا همان اثر Evershed – Abetti استفاده کرد .
برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این دانشمند به لینک زیر مراجعه کنید :
http://en.wikipedia.org/wiki/Giorgio_Abetti
Defect in an image produced by a LENS or MIRROR . Six primary forms of aberration affect the quality of image produced by an optical system . One of these , CHROMATIC ABERRATION , is due to the different amount of refraction experienced by different wavelengths of light when passing through the boundary between two transparent materials ; the other five are independent of colour and arise from the limitations of the geometry of the optical surfaces . They are sometimes referred to as Seidel aberrations after Ludwig von Seidel ( 1821 – 96 ) , the mathematician who
investigated them in detail .
The five Seidel aberrations are SPHERICAL ABERRATION , COMA , ASTIGMATISM , curvature and distortion . All but spherical aberration are caused when light passes through the optics at an angle to the optical axis . Optical designers strive to reduce or eliminate aberrations and combine lenses
of different glass types , thickness and shape to produce a ‘ corrected lens ’ . Examples are the composite OBJECTIVES in astronomical refractors and composite EYEPIECES
Curvature produces images that are not flat . When projected on to a flat surface , such as a photographic film , the image may be in focus in the centre or at the edges , but not at both at the same time . Astronomers using CCD cameras on telescopes can use a field flattener to produce a well - focused image across the whole field of view . Often this is combined with a focal reducer to provide a wider field of view
aberration of starlight Apparent : displacement of the observed position of a star from its true position in the sky , caused by a combination of the Earth’s motion through space and the finite velocity of the light arriving from the star . The effect was discovered by James BRADLEY in 1728 while he was attempting to measure the PARALLAX of nearby stars . His observations revealed that the apparent position of all objects shifted back and forth annually by up to 20'' in a way that was not connected to the expected parallax effect .
The Earth’s movement in space comprises two parts :
its orbital motion around the Sun at an average speed of 29.8 km/s ( 18.5 mi/s ) , which causes annual aberration , and its daily rotation , which is responsible for the smaller of the two components , diurnal aberration . The former causes a star’s apparent position to describe an ELLIPSE over the course of a year . For any star on the ECLIPTIC , this ellipse is flattened into a straight line , whereas a star at the pole of the ecliptic describes a circle . The angular displacement of the star , a , is calculated from the formula tan ( a ) = v/c , where v is the Earth’s orbital velocity and c is the speed of light .
Diurnal aberration is dependent on the observer’s position on the surface of the Earth . Its effect is maximized at the equator , where it produces a displacement of a stellar position of 0''.32 to the east , but drops to zero for an observer at the poles .
Bradley’s observations demonstrated both the motion of the Earth in space and the finite speed of light ; they have influenced arguments in cosmology to the present day
ابیراهی نور ظاهری ستاره : جابجایی مکان رصد شده ی ستاره از مکان واقعی آن در آسمان ، که بسبب ترکیب حرکت زمین در فضا و سرعت نور متناهی ای که از ستاره می رسد ایجاد می شود . این اثر توسط BRADLEY در سال 1728 هنگامی که می خواست اختلاف منظر ستارگان نزدیک را بدست آورد کشف شد . از مشاهدات او چنین بر می آمد که مکان ظاهری تمام اجرام سالیانه حدود 20 ثانیه قوسی عقب و جلو می روند .
حرکت زمین در فضا به 2 صورت انجام می پذیرد :
حرکت انتقالی آن بدور خورشید با سرعت متوسط خطی 29.8 کیلومتر بر ثانیه و یا 18.5 مایل بر ثانیه که باعث ابیراهی سالیانه می شوند و حرکت روزانه یا دورانی بدور خود که اثرش از آن 2 کمتر است و به ابیراهی روزانه منجر می شود . این عوامل باعث می شود تا مکان ظاهری ستارگان رو به صورت بیضی در آسمان ببینیم . برای هر ستاره ای که در دایره البروج واقع می شود بیضی به صورت یک خط راست در می آید تا جایی که ستاره ای که در قطب دایره البروج قرار می گیرد توصیف یک دایره را می کند . جابجایی زاویه ای ستاره یا a را می توان اینگونه محاسبه کرد tan ( a ) = v/c جاییکه v سرعت مداری زمین و c سرعت نور است . ابیراهی روزانه به موقعیت رصدگر در زمین بستگی دارد اثر آن در استوا ماکزیمم است جایی که جابجایی مکانی جرم سماوی 0.32 ثانیه ی قوسی به طرف شرق است . اما به اندازه ی صفر است برای ناظری که در قطب قرار دارد .
رصد های بردلی هر دو عامل را یعنی حرکت زمین و سرعت متناهی نور را در نظر می گیرد آنها اثرات بزرگی بر ستاره شناسی تا حال حاضر به جای گذاشته اند .
برای گرفتن اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه نمایید :
http://en.wikipedia.org/wiki/Aberration_of_light
American astronomer who studied galaxies and clusters of galaxies . He is best known for his catalogue of 2712 ‘ rich ’ clusters of galaxies ( 1958 ) , drawn largely from his work on the PALOMAR OBSERVATORY SKY SURVEY. The Abell clusters , some of which are 3 billion l.y. distant , are important because they define the Universe’s large - scale structure . Abell successfully calculated the size and mass of many of these clusters , finding that at least 90% of the mass necessary to keep them from flying apart must be invisible
ستاره شناس آمریکائی کسی که در زمینه ی کهکشان ها و خوشه های کهکشانی تحقیق می کرد . او را بیشتر به واسطه ی فهرستی که از خوشه های کهکشانی تهیه کرده است می شناسند لیست او شامل 4073 خوشه ی کهکشانی است اما در زمان او تنها 2712 خوشه در لیست گنجانده شده بود خوشه های آبلی که هر کدام 3 میلیارد سال نوری از ما فاصله دارند بسیار مهمند چرا که آنها تعیین کننده ی بزرگی جهانند آبل با موفقیت توانست اندازه و جرم بسیاری از این خوشه ها را محاسبه کند او فهمید که حداقل 90 درصد جرم لازم برای آنکه این خوشه ها از هم نگسلند نامرئی است .
برای گرفتن اطلاعات بیشتر در مورد این ستاره شناس به لینک زیر مراجعه کنید :
http://en.wikipedia.org/wiki/George_Ogden_Abell
|
